สิ่งที่อยากทำเเต่ไม่เคยได้ทำ

         วันนี้วันที่เท่าไรกันทำไมวันนี้มันมีความสุขจังเลย   วันนี้อันที่จริงเเล้วเราไม่มีเงินเลยสักบาทเดียว  เราก็เลยมีความรู้สึกว่าต้องหาเงินเเล้วล๊ะ  พอดีที่ทำงานเค้ามีการประกวดร้องเพลงชั้นเลยเอาสักหน่อยดีมะ     ก็เลยตัดสินใจประกวดร้องดูทั้งๆ  ที่ชั้นเองไม่เคยประกวดร้องที่ไหนเลย  เป็นเวทีเเรก   ตอนเเรกๆก็กะว่าขำหน่า   เเต่พอเอาไปเอามาเงินดั้นมาช็อตเราเลยเอาจริง ร้องเพลงยอดรักสลักใจเเบบจัดเต็ม ล่องเรือหารัก เอาเเบบโชว์ลูกคอเเปดหลอด ไม่น่าเชื่อว่าเราจะได้ที่ 1 เป็นไปได้ไง แถมยังป็อปปูล่าโหวต อีก ทำไงได้งัยเนี่ยคนมันจะดัง ก็เลยได้ติป มา 700+ รางวัลที่1 =1000,รางวัลป็อบ 500 เลยมีเงินกินข้าวไปหลายวันจังมีความสุขมากๆเลยนอนหลับ กินอิ่ม มีความสุข เอ้อลืมบอกไปวันนี้พบรักกับผู้ชายด้วย พี่ต้น

วันนี้ กับการเช็คสต็อคของบริษัทจอมโกง

       เช้าวันนี้เรามาทำการเช็คสต็อคกับคนของบริษัทของ Pirre Cardin ซึ่งหลังจากที่เรานั่งนึกตั้งนานสองนาน เราก็มานั่งเช็คกับพวกมันดีเเล้วนะที่เรามาเช็คนี่ถ้าเราไม่มาเราก็จะไม่สามารถรู้ได้เลยว่ามันโกงเเละอีดอกทองเเมร่งก็จริงนะมันจะโกงกูๆรู้ทันมึงหรอกอีบริษัทหน้าหมานี่กุุสงสารเจ้าของเเบรนด์จริงๆหมายถึงคนที่ฝรั่งเศษน๊ะ ทำไม๊ๆกล้าให้บริษัทอย่างนี้มาขายทำแบรนด์ตัวเองเสียกนี่กูก็คอยดูเหมือนกันว่ามันจะมาไม้ไหนกับกูกูไม่เเคร์เเละไม่ะสนนะจ๊ะกูฟ้องกรมเเรงงานอย่างเดียว555 ลองดูสิรู้จักกูน้อยไปซะเเล้วหละ นี่วันนี้มาทำงานที่นี่VANS นะก็เรื่อยๆวะ ไม่รู้เหมือนกันว่าวันข้างหน้ามันจะเป็นอย่างงัยนะเเต่ก็หวังไว้ลึกๆเหมือนกันนะว่ามันคงจะไม่เป็นเหมือนอย่างpierre นะ สาธุ คุณพระคุณเจ้าสงสารลูกช้างตาดำๆด้วยเถอะไม่ไหวเเล้วจ๊ะ 
 นี่ก็ยังไม่ได้โทรไปหาพี่ตุ๋ยเลยไม่รู้ซินี่กูหมุนเงินไม่ทันเเล้วนะ ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำอย่างงัย ยัยมานด์เหรอเค้าจะช่วยเรา เ้ฮ้อ !!หวังพึ่งนำ้บ่อหน้าเกินไปป่าวเนี่ย ทำไมไม่เกิดมาเป็นลูกคนรวยให้มันรู้เเล้วรู้รอดวะ เซ็ง

 เอาล๊ะวันนี้พอเเค่นี้ก่อนก็เเล้วกันนี้เราก็มีเงินเหลือไม่ถึงร้อยเเล้วนะ เฮ้อนี่เหลืออีกกี่วันจ๊ะจะบร้า.........

วันนี้ที่รอคอย

              เงินออกเเล้วจ๊ะๆ ต้องขีดเส้นเเดงๆเอาไว้ อิๆ ทำไงได้หล๊ะก็คนมันรวยนี่จ๊ะนี่ก็เอาเงินไปจ่ายให้กับค่าห้องสวยๆเเล้วนะจ๊ะ5300 เหอๆ หนี้ก็เยอะนี่ไหนจะ  ยายเเจ๊ค  พี่นันท์ พี่ตุ๋ย พี่กานต์ 
เงินเเทบจะไม่เหลือเลยนะคราบ ไม่ใช่สินะไม่พอต่างหาก555 เเล้วนี่จะทำอย่างงัยเนี่ยเราเอ๋ย 
กะว่าจะขายทองให้ยัยเเจ๊ค เเล้วก็เอาจะกู้กับยัยมายเพิ่ม 3000 บวกกับขายทองก็ได้อยู่มั้ง 3000 เซมๆ รวมเเล้วก็น่าจะได้อยู่มั้ง 6000 บาท นะคราบก็ต้องเอามาจ่ายค่าเปิดบัญชีอีก ช่างมันเหอะ  กะว่าวันที่5จะไป กทมเบาๆ เฮ้ย!!เหนื่อยจริงเนอะเมิง 


        เมื่อหัวค่ำนี้หลังจากเลิกงานเเล้วนั้นกระเทยก็ได้เดินทางปที่เเสนสุขมาเเล้วก็เเส้น...จะมีความสุขเพราะวันนี้ผู้ชายซี่เบาๆ เเต่ละคนเเมร่งควยใหญ่มากๆ จะจั่วรึป่าว จั่วโบ๋ อิๆๆ เเล้วก็กลับมาอยู่กับตัวเองเบา ๆเหงาๆเช่นเคย เมื่อไรเรานั้นจะมีแฟนเป็นตัวเป็นตนกะเค้าซะทีเอาเเบบหล่อลากไส้เลยเหมือนโดมง่าส์ จะฝันหรือจริงนั้นเดี๋ยวว่ากันอีกที 


           วันนี้เราย้ายเบรนด์เเล้วนะเรามาอยู่แบรนด์ Vansเเล้้วนะจ๊ะ อิๆ ดีใจมากมากเลยเเหละ เราไปทำงานมาเเล้ววันนี้เป็นวันเเรก  ก็ได้เเต่หวังว่าเราจะไม่โดนโกงอีกนะสวรรค์ได้โปรดช่วยเหลือลูกด้วยเถอะครับไม่ไหวเเล้วจ๊า  รู้สึกว่าชีวิตมันอะไรยังงัยก็ไม่รู้  วันนี้เราเองคิดว่าจะไม่บอกเจ้ปู เเล้วนะเเต่หล่อนก็เคยดีกับเรานะ เเต่พอเราโทรไปหาเเมร่งอะไรก็ไม่รู้เฮ้ยเซ็ง เเกก็พูดเยอะอยู่นะ เเต่ให้ทำยังงัยหละก็ไม่ดีจริงๆ โกงสุดขีดเลยหวะ ทั้งเรื่องสต๊อคไม่ดีอย่างที่ปากพูดเลยนะ ตอนเเรกก็บอกว่าจะหักเเค่ค่า GP 32%เเค่นั้นเองเเต่พอมาวันนี้พ่วงไอ้นั่นไอ้โน่น ทั้งต้องเเชร์หั้ยห้างอีกตั้ง 15%เเน่ะ ทำยังงัยวะเนี่ย ไม่พอคุณเธอยังอุตส่าห์หาเรื่องมาหักอีกนะจ๊ะมันก็คือ VAT 7% ----5555

ระวังตัวไว้ดีๆนะพวกเหี้ย

กูขำหว๊ะอยากจะบ้าตาย เนี่ยกล่อนก็มาทำเป็นขู่เรา พี่ครับที่ผ่านมาผมมีความรู้สึกดีๆ กับพี่มาตลอดนะคราบ เเต่ถ้าพี่จะมาทำกับผมเเบบนี้ ผมก็ไม่เอาพี่เหมือนกันที่จากว่าผมไม่เอาเงินที่เหลืืออยู่ผมก็จะเอามาให้หมดเเละก็จะทำให้พวกพี่ตกงานสวย ๆลองดูซิว่านายจ้างกับลูกจ้างเค้าจะเอาใครอะกรมเเรงงาน เอาซิเอา เเต่ลึกๆเเล้วชั้นก็กลัวเหมือนกันนะเเต่อย่าได้ลืมนะว่า ....เมื่อหมาจนตรอกมันจะกัดไม่เลือกนะครับ ทุกวันนี้กูไม่มีอะไรจะกลัวเเล้วครับในชีวิตนี้  จบกันทีบริษัทเฮงซวย!!!

กว่าจะถึงฝั่งฝัน

 

Thursday 17th November 2011

       วันนี้เราตื่นขึ้นมาจากลับฝันหลังจากที่เราออกไปหาล่าเหยื่อมาจากเมื่อคืนเบาๆ ก็ได้หลายไม้อยู่เหมือนกัน ตายละนี่ถ้ากูเป็น HIVขึ้นมาทำไงวะเนี่ย 555++ เอ้าคงไม่เป็นไรหรอกก็กูสวมCondom ทุกครั้งนี่ชิมิ 

  

          เอางี้ช่วงนี้เราเหมือนชีวิตจะเริ่มต้นสวยๆได้ที่นี่มั้ง คนอืนเคาก็ทำงานที่นี่เหมือนกันเเหละก็กูไม่ได้ขายตัวหรอกช่างมันเถอะ จะว่าไปกูขายเเลกเงินกินข้าวอยู่นะก็ไปกะอีรัสเซีย งัย อีอะนาตัวรี่งัยคนรัยเเมร่งชื่อเเปลกเว่อร์ทำงัยได้ละวะก็มันไม่มีเงินกินข้างนี่หว่า จะให้กูนอนอดตายกะศักดิ์เหรอไม่มีทาง ... เฮ้ย! ขอถอนหายใจซักเฮือกเถอะชีวิตมันสับสนเหลือเกินข่วงนี้กูไม่ได้เข้างานเช้ามาหลายวันเเล้วนี่ไม่รู้เหมือนกันวะไม่รู้ว่าจะมาทามโอทีเพื่ออะรัยในเมื่อมาทำกูเองก็ไม่ได้เงินอยุ่เเล้วเเล้วจะมาทำเพื่อ??...เอาเป็นว่าช่วงนี้คงจะเข้าเช้าบ้าง สายบ้าง เเล้วกัน ใจเองก็อยากจะเข้าสายเเมร่งทุกวันอยู่เเล้วเเต่... แกรงใจว่ะๆคนข้างล็อคที่เค้าคอยเปิดผ้าให้ อีพวกนั้นเค้าเกลียดกูเข้าไส้เเล้ว เค้าคอยพูดกระเเนะกระเเหน กูอยู่นี่ ช่างเถอะชีวิตนี้ฉันเจอเรื่องอย่างนี้มาจนชินเเ้ล้วเเหละ ถ้าจะมีคนที่เกลียดกูเพิ่มสักคนสองคนจะเป็นรัยไปใช่มั๊ย   เออนี่เงินก็ไม่ค่อยมีหรอกนะเเต่กุเองก็เจียดเงินมาเล่นเอาก็กูอยากจะระบายความในใจบ้างรัยบ้าง 

      อยากให้เงินออกบ้างกูไม่มีเงินกินข้าวอีกเเล้วไม่รู้ทำไมเหตุการณ์มันเกิดขึ้นซ้ำเเล้วซ้ำอีก    สุดจะทนเเล้วนะชีวิต 

ฉันก็ได้เเต่หวังว่าถ้าฉันออกจากบรษัทนี้ไปทุกอย่างก็คงจะดีขึ้นเองตามลำดับ 555++ กะว่าจะไปเข้าแบรนด์ใหม่แบรนด์ Van  ก็ได้เเตหวังไว้ว่าขอให้เรื่องร้ายๆ อย่าได้เกิดขึ้นกับเราอีกเลยเพราะหัวใจดวงนี้อ่อนเเอเกลือเกิน นี่เงินก็ใช่ว่าจะมีเยอะนะ เงินที่ยืมพี่ตุ๋ยมา400 บาทเมื่อเช้านี่เองหมดเเล้ว นี่ชั้นเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าถ้าเงินหมดเราจะไปหามาจากไหน จนปัญญาว๊้ะ    โอ้ยคิดเเล้วเซ็งว๊ะ ไม่เอาๆ เอาเรื่องปวดหัวออกไปจากสมองกูโดยด่วน!!!!!

       มาๆ เล่าเรื่องใหม่ดีกว่า เมื่อคืนนี้เราไปเที่ยวกุ้งเต้นมามันดี เเล้วก็ไปต่อที่บนเขา เเต่กูก็ไม่ได้เเม้เเต่ไม้เดียว

เซ็งเป็ด กลับมาบ้านตั้งตี4เเหนะ หีแห้งกลับมาเเต่ว่าก็ว่านะเมื่อคืนนี้เราเองก็ไม่ได้คันเท่าไรนักหรอกเเต่ก็อยากไปเพราะว่าเเมร่งไม่มีรัยทำนี่หว่าขืนอยู่บ้านมีหวังกูประสาทแดกเเน่ๆ วันนี้ที่ทำงานก็เหมือรนเดิมนะไม่มีอะไรเปลี่ยนเเปลงก็ไปทำงานโดนอีพวกสัมพเวสีมันจิกเหมือนเดิมเซ็ง นอกนั้นก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไรเลย เอาเป็นว่าเราพอเเค่นี้ก็เเล้วกันเนอะวันนี้มันนี้ดึกมากเเหละว่าจะไปนอนแล้วน๊ะ  ไม่ไหวเเล้วง่วงเเล้วเเละเงินเองก็จะหมดเเล้ว555+++

เออพรุ่งนี้อีเซลนรกจะมานี่หว่ากลัวเเล้ว 

          เก็บเงิน ศัลยกรรมเเล้วอั้มก็เถอะนะจ๊ะ เจอเเชมป์เเล้วมึงจะหนาว

          ปล. เงินเหลือเเค่1..บาทเองทำไงวะเนี่ย 

   

ฉันจะก้าวผ่านความสับสนนี้ได้อย่างไร.....

วันนี้มานั่งเล่นเน็ตก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเรามาทามไม เหมือนกันโอ้ยกลุ้มว๊ะ ช่วงนี้มันเป็นอะไรก็ไม่รู้เหมือนเคราะซ้ำกรรมซัดยังงัยชอบกล ตั้งเเต่มาอยู่เเล้วเเหละ ดูซิจนถึงป่านนี้เเล้วเราเองยังตั้งตัวไม่ติดเลยอ่า เจอเเต่มรสุม มายุที่นี่ก็ใช่ว่าจะดีนะเรื่องห้องเช่าเเล้วที่อีหน้าหมานั่นมันหลอกกูไปอยู่ง่าส์เเมร่งยังกะสลัม เหม็นก็เหม็นเเถมยังสุดท้ายกูยังม่ายมีเงินยังต้องหนีออกมากลางดึกอีกคิเเล้วก็ตลกดีเเต่จะมีใครบ้างที่รู้ว่ากูนั้นไม่ตลกเลย เฮอะๆ คืนนนั้นเองที่กูออกมากลางดึกหลังจากที่ปรึกษายายออย เเละยายเเอ๋ว อีดี้ กูก็ออกมาเลยตอนนั้นเราเองยังไม่มีเงินเเม้เเต่บาทเดียว ตลกดีว๊ะ มาอยู่ห้องใหม่ป๋าเเกก็ใจดีอยู่นะ ให้อยู่เเต่เเบบว่าอยู่ก่อนผ่อนทีหลัง  ซึ่งตอนนี้เองก็ยังไม่ลงตัวดีซักเท่ารัย ก็ติดยุดี 

    

      เมื่อต้นเดือนที่ผ่านมานั้นเราปวดหัวมากกับการเช็กสต็อคเพราะอะรัยนะเหรอก็เพราะว่าของหายบรรลัย หายเเบบชนิดที่ว่าไม่น่าเป็นไปได้เลยกูเองก็ไม่เชื่อว่าจะหายเป็นหมื่น กรรมดีจริง เเล้วกูก็ต้องมารับกรรมที่กูเองไม่ได้เป็นคนก่อ เเต่กูก็ขโมยมาเเล้วละจ๊ะเเละกูเองก็จะลาออกเเบสวยๆ ก็อยากเเกล้งกูดีนักนี่ มาอีกมาดูเเค่นี้ยังไม่พอนะจ๊ะบริษัทนรก มันยังโกงเงินกูได้อีกค่าคอม ยังหายไปเป็นพัน มันบอกกูว่า ที่หายเพราะว่ามันหักออกไป20000เพราะว่ายอดขายถูกจ่ายด้วยเเคชคูปอง อีดอกกูงง เพราะอะไรนะเหรอ ก็เพราะว่าห้างเขาออกให้คราบ เลิกโกงกูได้เเล้วอีดอกทอง .......

                 ต่อไปนี้ชีวิตกูจะเจอเเต่สิ่งดีๆตลอดไปเเละรวยเเบบโคตร ....สาธุ
          

.....อยากได้ผัวเเบบนี้

                

อีก 1 วันที่ Festival Beach

          วันนี้  วันที่ 29 August 2011

       วัันนี้เราอยู่พัทยามาก็2เดือนเเล้วนะเนี่ย ไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อรัยกันน๊าจะหายสับสน ทั้งๆที่วันนี้เงินออกเเท้ๆ สวงจ๊ะ เงินมันออกมาไม่พอเลยง่าส์ ก็ไม่ได้กินคอมสักทีนี่เนอะ ...วันนนี้เราไปขายของให้ไอ้เอเรากลับโดนมันว่าเฉย ทะเลาะกันเหหมือนเด็กเลย เวลาจะหมดอีกเเระเมื่อไหร่จะมีเงินซื้อโน๊ตบุ๊ควะ เซ็ง

บายก่อนนะดึกเเล้ว ตี2เเล่วเดือนนี้ม่ายรู้เลยว่ายอดขายจะได้เท่าไรอันดับอะไร T-T


                                                C'hampion

ช่วงเวลแห่งความสับสน

วันนี้ 7 ก.ค. 2554 
   
     อยู่ที่พัทยา เรามาอยู่ที่พัทยาตั้งเเต่วั้นที่ 14 พฤษภาคม ของเืดือนที่เเล้วนี่ ! มาอยูู่่่ที่นี่มีเเต่ความลำบากจิงๆนะ ไม่รู้เหมือนกันนะว่าเมื่อรัยมันจะลงตัวซักที เหนื่อยใจที่สุดนี่ถ้าไม่ได้พี่ตู๋ยเราก็คงเเย่เหมือนกันนะเนี่ย รู้มั้ยเมื่อปลายเดือนที่เเล้วเรายืมเงินพี่ทรายเเต่เราเองไม่มีเงินให้เค้าคืนเค้าบอกเราว่างัยรู้เปล่า ถ้าไม่ให้พี่ก็ไม่เอาก็ก็ได้ กะอีเเค่เงิน1000 เดียวพี่ไมเสียดายหรอก เราเองก็พยายามพูดบอกเค้าอยู่นะว่าเราจะให้ไม่โกงหรอกเเหม..... รู้ไหมว่าน้ำตาเรามันคลอเลยนะ..+  เค้าบอกให้เราหามาให้ได้ยังงัยก็ต้องหามาเนี่ยเราจะทามยังงัยเนี่ย  มาวันนี้เองเราก็ขาดเงินอยู่300 เเต่คงเป็น 400 ร้อยเเล้วละพรุ่งนี้ 555 ยัยทรายเค้าบอกว่าให้เราไปขอนอนวัดไม่รู้ว่าเค้าพูดจริงหรือพูดเล่น แต่มันคงจะเป็นยังงั้นเเหละ ก็ม่ายมีตังค์จ่ายเค้านี่นา 

ตั้ง4818บาทนะคราฟ.... ไหนวันที่25 เดือนนี้ต้องกลับบ้านไปขึ้นศาลอีกก็ไอ้ กยส นี่สิ มันจะเล่นกูเเล้ว มันช่างเป็นวันที่สับสนจริงๆ ไอ้อะตอมก็ไม่ช่วยกรูเเล้วนี่กรูจะทำยังงัย นี่ถ้ารู้จักเก็บเงินตั้งเเต่เเรกก็ดีสินะ

เเล้วชีวิตจะเดินต่อไปยังงัย 

14 February 2011

 Today is valentileday



If I could catch a rainbow

I would do it just for you,

เพิ่มคำอธิบายภาพ

And share with you its beauty

On the days you're feeling blue

                            If I could build a mountain


                            You could call your very own,


                            A place to find serenity,


                           A place to be alone






                                    - Kahlil Gibran -

".......หากฉันคว้าสายรุ้งลงมาได้

ฉันจะคว้ามันไว้มาให้เธอ

เพื่อแบ่งปันความงามนั้นเสมอ

วันที่เธอเงียบเหงาและเศร้าใจ

หากฉันสร้างภูเขาได้สักหนึ่ง

เธอจะเป็นเจ้าของทั้งหมดได้

ให้เธอพักยามอยากหนีความวุ่นวาย

เป็นที่ให้เธอพักใจยามทุกข์ทน ....."