Kelwinz Daily's Eppisode 5

Friday 18th June 2010

                 
                           วันนี้ชั้นช่างสับสนในใจเหลือเกินไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม บางทีชั้นก็อยากจะลาออกเเมร่งเลยเเต่ก็กลัวอะไรไม่รู้  คืองี้เว้ยเมื่อวานนี้ตอนที่ชั้นเทรนงาน ชั้นโดนด่าโดนตะคอกตั้งเเต่เช้ายันคำซึ่งเราเองก็ไม่รูว่าเราไปอะไรให้ใครตั้งเเต่เมื่อไรเค้าถึงได้โกรธเรานักหนา ทั้งที่เราเองไม่ได้เป็นคนที่โง่อย่างที่นังหมอนั่นว่าให้เราเลยเรากลัวทั้งเเค้นเราไม่รู้เว้ย เราเองก็โกดเเละเเค้นที่มีคนมาว่าเราโง่ นี่ชั้นจะโง่จิงเหรอนี่  นังผู้หญิงคนนั้นจะมาทำให้อนาคตเราพังได้เชียวเหรอนี่ชั้นเป็นอะไรวะ ไหนแกบอกว่า โรมอะมันเป็นอะไรที่เวิร์คสำหรับเเกเเล้วงัยเเต่นี่ทำไมมันถึง.....มันถึงได้โหดร้ายจิงอันที่จริงถ้าตอนนี้เรามีเงินเท่าเดิมอะเราคงลาออกแล้วแหละ  แต่นี่เราเองก็ม่ายค่อยจะมีเงินเท่าเดิมเเล้ว  เฮ้ยพูดไปแล้วมันก็น่าเศร้าใจ ที่เงิน80,000 หมอเเละหายวับไปกับตานี่จะหาเงินมาทดเเทนได้วะเนี่ย นี่งานที่นั่นเราเองก็บอกตามตรงว่เราเองก็ม่ายอยากไปทามเเมร่งเเล้ว มันทำลายความเชื่อมั่นที่ชั้นเคยมี เราเองก็ไม่เข้ามจว่าเชื่อมั่นในตัวเองเรานั้นมันหายไปไหนหมด เราจะทำอย่างไรดีเนี่ย ! เฮ้ยเศร้า เศร้าเมื่อคืนนี้เราเองกินยาไมเกรนไปตั้งเยอะเเล้วนี่กูก็จะหวนไปทานยา "ไมเกรน" อีกเเล้วเหรอ ม่ายเลย ไม่ได้อยากให้มันเป็นอย่างนั้นเลยอ่ามันโคตรจะทรมานสุดๆ เลย สาธุ คนที่มันทำกับเราขอให้มันโดนเหมือนเรา จิงๆ เลยเราขอสาปเเช่ง


              สรุปตอนนี้เราจะเอายังงัยต่อไปดีเนี่ยจะโทรไปปรึกษาใครดีเนี่ย โอ้ยมันช่างทรมานจัง นี่ชีวิตเรานั้นมันต้องเจออะไรอย่างนี้อีกเท่าไรวะ มันช่างทรมานเหลือเกินเมื่อไรนะเมื่อรัยกันที่วันที่โหดร้ายอย่างนี้จะผ่านไป ชั้นเองก็เฝ้ารอให้คืวันเหล่านี้หมุนผ่านไปอย่างรวดเร็ว ชั้นก็ได้เเต่เฝ้ารออย่างมีความหวังถึงเเม้ว่ามันจะเป็นเพียงความหวังที่เเสนจะเลือนลางก็ตามที

         ขณะนี้เวลา 15.34 น. ชั้นเองยังสับสนในใจอยู่เลย เเละไม่รู้เหมือนกันว่านี่ชั้นจะเอาอย่างไรกับชีวิตดี มื่อกี้ตอนที่ชั้นตื่นนอนใหมตอนนี้ชั้นเองหาใบทองที่ชั้นนำไปมัดจำเพื่อที่ชั้นจะไปเอาเงินที่วางมัดจำมา 1000 มาใช้อ้าวก็จะทำยังได้วั ก็ตอนนี้มันไม่มีเงินจิงๆนี่


        เอ?????????..........พรุ่งนี้เราจะไปทำงานที่โรมดีมั้ยน๊า   โอ้ยชั้นงงงงงง สับสนไปหมดเเล้ว ชั้นจะไปปรึกษาใครดีน๊า เเมร่ง! เออๆ พอก่อนอย่าไปทบทวนมันอีกเลบยมีเเต่จะทำให้เราเสียใจ เเละคิดมากเปล่าๆ พอๆๆๆ พรุ่งนี้ต้องไปซิ ทำไงได้เค้าว่าก็ต้องยอมรับว่าเราเองก็มีบางทีก็ทำอย่างที่เค้าว่าจิงๆๆๆ


     นี่มันจะเเฮงค์ ไปถึงไหนกันนี่อีคอมบ้า เเมร่งคนยิ่งเซ็งๆอยู่นะ เเด๋วปั๊ด!

        โอ้ยเเมร่งเอ้ยเซ็งโคตรๆ เว้ย นี่กูต้องหาบเอาหน้าหนาๆของกูไปนะเนี่ย เออ มึงชอบแกล้งกูนักใช่มั้ยเดี๋ยวกูจะเอาพวกมึงคืนมั่งกูนี่เเหละจะฆ่ามึงอีห่า

" ชั้นต้องไม่ยอมเเพ้ เพราะชั้นเกิดมาเป็นผู้เเพ้

เเต่ชั้นเกิดมาพื่อที่จะเป็นผู้ชนะ

ชั้นจะทำให้คนพวกนั้นสยบแทบเท้าชั้น"